Όλοι οι Κύπριοι περηφανευόμαστε για τον τόπο μας και φροντίζουμε να το διαλαλούμε παντού, όπου και να ταξιδέψουμε. Αλήθεια όμως, πόσο αγαπάμε αυτόν τον τόπο; Δείχνουμε την αγάπη μας για τον τόπο αυτό πετώντας σκουπίδια όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε. Βέβαια!
Πώς θα εντυπωσιαστούν οι τουρίστες όταν έρθουν στη Κύπρο και δεν δουν τους δρόμους μας στολισμένους με πολύχρωμα και διάσημα τενεκεδάκια αναψυκτικών, τα πεζοδρόμια γεμάτα
με ηλιοκαμένα και ξεθωριασμένα κουτιά χυμών, τα πάρκα και τα δάση να λάμπουν στο φως που αντανακλάται στα σπασμένα μπουκάλια μπύρας δίπλα στα φρεσκοφυτεμένα αποτσίγαρα ;
Τι μέλλον έχει ένας τόπος, που την ίδια στιγμή που οι πολίτες του ενημερώνονται για την καταστροφή του περιβάλλοντος, τις κλιματικές αλλαγές και την αναγκαιότητα της ανακύκλωσης, λίγο πιο κάτω, κοντά σε έναν κάδο ανακύκλωσης, ξεκουράζεται ξεδιάντροπα μια οικογένεια πλαστικών μπουκαλιών;
- Καλά ρε φίλε, τι κόπος ήταν; Λίγα μέτρα πιο κάτω υπήρχε κάδος. Θα σου έπεφτε ο κ . . . ς δηλαδή;
Κατά τ’ άλλα έχουμε την απαίτηση να θεωρούμαστε ευρωπαίοι! Μα, κύριοι μου! Ο Ευρωπαίος ξυπνά το πρωί, τρώει ήρεμος το πρωινό του και ξεκινά για τον πλησιέστερο σταθμό του μετρό για να πάει στη δουλειά. Σε χρόνο ρεκόρ, άνετος κι ωραίος είναι έτοιμος να περάσει άλλη μια μέρα στη δουλειά, χωρίς μάλιστα ιδιαίτερη επιβάρυνση για το περιβάλλον.
Όταν όμως μιλάμε για την Κύπρο τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Ο Κύπριος ξυπνά το πρωί, αρπάζει τα κλειδιά του αυτοκινήτου και τον καφέ του και ξεκινά να οδηγεί στον Γολγοθά των κυπριακών δρόμων. Κορναρίσματα, φωνές, αγουροξυπνημένοι τροχονόμοι, καυσαέρια... Σε «χρόνο ρεκόρ», «άνετος» κι «ωραίος» είναι έτοιμος να περάσει άλλη μια «χαρούμενη» μέρα στη δουλειά, με ιδιαίτερη μάλιστα επιβάρυνση για το περιβάλλον.
Πφφφ...Σκεφτείτε πόσο πιο καθαρό περιβάλλον θα απολαμβάναμε αν χρησιμοποιούσαμε το λεωφορείο για τις μετακινήσεις μας, ή ένα ποδήλατο και τα πόδια μας για να παμε στο περίπτερο της γειτονιάς.
Φαίνεται πως είμαστε τσακωμένοι με την οικολογική συνείδηση κι αυτό μας καθιστά άμεσα τσακωμένους και με τον τόπο μας, χωρίς όμως να το ξέρουμε. Ίσως να είναι καιρός να αποδείξουμε εμπράκτως την αγάπη μας γι’ αυτόν τον τόπο αλλά και για τον πλανήτη ολόκηρο! Συγνώμη αλλά θα το πω:
Όσοι πετάνε σκουπίδια μάλλον νιώθουν σκουπίδια οι ίδιοι.
Ελισάβετ Παναγιώτου
Πώς θα εντυπωσιαστούν οι τουρίστες όταν έρθουν στη Κύπρο και δεν δουν τους δρόμους μας στολισμένους με πολύχρωμα και διάσημα τενεκεδάκια αναψυκτικών, τα πεζοδρόμια γεμάτα
με ηλιοκαμένα και ξεθωριασμένα κουτιά χυμών, τα πάρκα και τα δάση να λάμπουν στο φως που αντανακλάται στα σπασμένα μπουκάλια μπύρας δίπλα στα φρεσκοφυτεμένα αποτσίγαρα ;Τι μέλλον έχει ένας τόπος, που την ίδια στιγμή που οι πολίτες του ενημερώνονται για την καταστροφή του περιβάλλοντος, τις κλιματικές αλλαγές και την αναγκαιότητα της ανακύκλωσης, λίγο πιο κάτω, κοντά σε έναν κάδο ανακύκλωσης, ξεκουράζεται ξεδιάντροπα μια οικογένεια πλαστικών μπουκαλιών;
- Καλά ρε φίλε, τι κόπος ήταν; Λίγα μέτρα πιο κάτω υπήρχε κάδος. Θα σου έπεφτε ο κ . . . ς δηλαδή;
Κατά τ’ άλλα έχουμε την απαίτηση να θεωρούμαστε ευρωπαίοι! Μα, κύριοι μου! Ο Ευρωπαίος ξυπνά το πρωί, τρώει ήρεμος το πρωινό του και ξεκινά για τον πλησιέστερο σταθμό του μετρό για να πάει στη δουλειά. Σε χρόνο ρεκόρ, άνετος κι ωραίος είναι έτοιμος να περάσει άλλη μια μέρα στη δουλειά, χωρίς μάλιστα ιδιαίτερη επιβάρυνση για το περιβάλλον.
Όταν όμως μιλάμε για την Κύπρο τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Ο Κύπριος ξυπνά το πρωί, αρπάζει τα κλειδιά του αυτοκινήτου και τον καφέ του και ξεκινά να οδηγεί στον Γολγοθά των κυπριακών δρόμων. Κορναρίσματα, φωνές, αγουροξυπνημένοι τροχονόμοι, καυσαέρια... Σε «χρόνο ρεκόρ», «άνετος» κι «ωραίος» είναι έτοιμος να περάσει άλλη μια «χαρούμενη» μέρα στη δουλειά, με ιδιαίτερη μάλιστα επιβάρυνση για το περιβάλλον.
Πφφφ...Σκεφτείτε πόσο πιο καθαρό περιβάλλον θα απολαμβάναμε αν χρησιμοποιούσαμε το λεωφορείο για τις μετακινήσεις μας, ή ένα ποδήλατο και τα πόδια μας για να παμε στο περίπτερο της γειτονιάς.
Φαίνεται πως είμαστε τσακωμένοι με την οικολογική συνείδηση κι αυτό μας καθιστά άμεσα τσακωμένους και με τον τόπο μας, χωρίς όμως να το ξέρουμε. Ίσως να είναι καιρός να αποδείξουμε εμπράκτως την αγάπη μας γι’ αυτόν τον τόπο αλλά και για τον πλανήτη ολόκηρο! Συγνώμη αλλά θα το πω:
Όσοι πετάνε σκουπίδια μάλλον νιώθουν σκουπίδια οι ίδιοι.
Ελισάβετ Παναγιώτου
.jpg)
